JASKRA

JASKRA jest trzecią co do częstości występowania przyczyną ślepoty na świecie. Dotyczy ona 16 % całej populacji. Jej istotą jest postępujący zanik włókien nerwu wzrokowego prowadzący do stopniowego zawężania pola widzenia pacjenta. W późnym jej stadium występuje tzw. "widzenie lunetowe", natomiast w końcowej fazie dochodzi do całkowitej utraty widzenia. Pomimo iż jest to choroba znana od ponad 100 lat, istnieje wiele teorii jej powstawania. Są różne odmiany tej patologii i od nich zależy sposób pomocy pacjentowi, jednak główne wysiłki okulistów skupiają się na jej zapobieganiu, gdyż uszkodzenia jakie wywołuje są nieodwracalne - i często- tragiczne w skutkach. Leczenie polega na indywidualnym dobraniu preparatów farmakologicznych w postaci kropli obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe, podawanych do worka spojówkowego. Obecnie jest w użyciu wiele leków, obniżających to ciśnienie. Mają one różne punkty uchwytu: jedne działają na naczynia krwionośne, zwiększając odpływ cieczy wodnistej z gałki ocznej, inne - zwężając źrenicę i poszerzając kąt przesączania - poprawiają odpływ płynu z komory przedniej oka. Jednak u wielu pacjentów, mimo intensywnego leczenia, utrzymuje się podwyższony poziom ciśnienia. W tych przypadkach można zastosować leczenie laserowe, bądź chirurgiczne.